Sevgilim, etim delik deşik görmüyorsun, çok defa yandı canım.. çok defa ölüme dokundum.. sana glen yol, yordu yorgunum, anla.. gücüm yok savaşmaya.. al beni, koru gölgende sakla gölgemi, senden başka kimse görmesin sevmesin, dokunmasın... koru, korkuyorum çok!!
Ellerimde terlesin avuçların bırakma.. sakın bırakma..! çok uzaklara gidebilirim, dilini bilmediğim ülkelere korkuyorum kendimden, bakamıyorum aynalara dayanamıyorum, yüzümün yanında olmayınca yüzün. çok eksik, çok anlamsızım sensiz. tenim acıyor! canım acıyor! acıyor! korkuyorum! bırakma...!!!
Yaşamın neresinden tutunduk ve neresinden bıraktık kendimizi... Neydi daha iyi olan, ne çözerdi yüreklerimizi.??? Minicik kadın, o tahta tabuta hiç yakışmadın! Şimdi aramızdaki fark, sen altndasın toprağın ben...
Yokluğuna inanamadım... küfrettim hayata; iğrendim , midem bulandı... şaşırdım, sonsuz bir boşluğa yuvarladım... Ama ben asla doyasıya ağlayamadım. Sensizliğimi hızlı adımlarımla çekmeceme sakladım asla ve asla acın kavurmadı...
yaklaştırsana yavaş yavaş kendini bana al içine tekrar derinine sakla kat kasırgana ...
Başta kolay değildi çekindim Çok zor oldu söyleyemedimSonra unuttum neden Yaptığım hataları döndüremedimKırgın değilim kendim seçtim aslında yalnızlığımı Sevdim ben olmayı seninle sensizliğimdeDargın değilim kaldım...
Duyduğumda içimi ezen, canımı acıtan iki şarkı var. Biri Ferhat Göçer'den '' Dön diyemedim''... Bu şarkı yüzünden olduğum yerde dağılıyorum, ayakta olsam bile yere yığılmış gibi...
Soğuktan korkarsan küflenmiş gümüşle kaplanır bedenin Kendine kışkırtılırsın çiçekli mağarayı unutursan. Sana ikindi odaları yok anarşist ruhunu taşıyamazsan Kalbin gözlerini örterse flamalar düşer yerinden Yüzeyde...
boğuluyor gemilerim... sensizlikten... derin ve dingin okyanuslarda giderken aklıma sen geldiğin için, sensizliğim kanattığı için o büyük ,o yıkılmaz gemilerim aniden batıyor seni özlediğim için, boğuluyor gemilerim ben acı bir çığlık...